Wystąpienie: Izabela Bodnar

Dziękuję.

Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ludzie giną na przejazdach kolejowych nie dlatego, że nie znają przepisów, ale dlatego, że je ignorują. Bo pociągu jeszcze nie widać, bo jakoś przejadę, bo zaoszczędzę parę minut. Tymczasem mimo obiektywnie wysokich kar, wynoszących nawet 2 tys. zł i 15 punktów karnych, systemy monitoringu wciąż rejestrują tysiące naruszeń. Dlatego potrzebujemy nie tylko surowszych konsekwencji, ale przede wszystkim skutecznego monitoringu, kontroli, edukacji kierowców, ale też poprawy infrastruktury, także informacji, jak zachować się, gdy samochód znajdzie się na torach.

Samo zaostrzenie kar wydaje się początkiem tego, by przepisy były skutecznie egzekwowane. Dlatego oczywiście zaostrzajmy konsekwencje dla tych, którzy świadomie przekraczają granice, ale jednocześnie dopilnujmy, żeby państwo skutecznie zapobiegało takim sytuacjom, a nie tylko karało po fakcie.

Sukcesem tej ustawy nie będzie liczba odebranych praw jazdy. Sukcesem będzie dzień, w którym kolejny kierowca zatrzyma się przed przejazdem i dzięki temu kolejna rodzina nie będzie musiała mierzyć się z tragedią.

Stąd pytanie: Czy rząd potraktuje (Dzwonek) tę ustawę nie jako koniec pracy, ale jako początek kompleksowego programu bezpieczeństwa na przejazdach kolejowych? Dziękuję.